Sanur

10 mei 2024 - Sanur, Indonesië

Vandaag de oversteek gemaakt.  Het had wat voeten in aarde voor het kon, onze taxi-chauffeur kwam precies op tijd wederom, alles inladen (en we hebben zware koffers) en hopla daar gingen we. Nu is Hadji, ja hij reed ons weer, ons een beetje aan het opvoeden wat  betreft sommige gebruiken van het hindoeïsme.  Eergister en gisteravond hoorden wij Balinese muziek in onze hotelkamer,  nu ben ik verder heus niet nieuwsgierig maar wilde wel weten waarvoor het was, misschien was er een ceremonie aan de gang. Bijna goed, ze waren aan het oefenen voor een ceremonie, voor een crematie-ceremonie, en daar zijn heel wat ceremonies voor nodig. Dit was blijkbaar een welgesteld-achtig persoon want hij werd in zijn eentje gecremeerd. Als er arme mensen heengaan en zij kunnen geen crematie betalen (die zijn nogal kostbaar hier) dan worden zij begraven tot of er wel genoeg geld is of ze gaan met meerdere tegelijk. Er zijn hier ook plaatsen waar men overledenen in raamwerken van bamboe, bladeren en stokken leggen en de natuur haar gang laat gaan tot er genoeg geld is voor de crematie. Na de crematie word er naar zee gegaan en de resten aan de golven gegeven in een ceremonie,  daarna word naar de familie gegaan en is er nog een soort feestelijke ceremonie om te vieren dat de persoon goed terecht is gekomen in het hindoeïstische hiernamaals (Als ik het goed begrepen heb). In ieder geval de ceremonie was volop bezig toen wij met de taxi aankwamen rijden. Dat ging dus mooi niet door, politie op de weg om het verkeer om te leiden, het leek ook alsof het halve dorp (desa) deelnam. Ik heb geprobeerd om een foto te maken van het altaar, bij gebrek aan een beter woord en wat er achter stond, een witte stier, maar ik vrees dat het niet al te duidelijk is, ik wilde ook niet storen, het is uiteindelijk een privekwestie. Dus we moesten omrijden, jippie, gelukkig waren we ruim op tijd want we hoorden Hadji ontevreden geluiden maken, hij had een afslag gemist. Mensennogantoe, dwars door de rimboe over een onverharde weg. Wel door pure ongerept natuur, dat konden opmaken uit het feit dat er geen plastic lag.  Ik was bang dat we een lekke band zouden krijgen maar wonder boven wonder reed onze driver off the day wéér bijzonder goed. Ruim op tijd kwamen we bij de haven,  inchecken en wachten,  bagage was al afgegeven. We zaten in een grote wachtruimte en er kwam een aantal bruiloftsgasten bij ons in de buurt zitten en ook het bruidje, wat was ze mooi, in traditionele kleding,  prachtig opgemaakt, enorm leuk om te zien. Hoe het gaat met de ceremonies wat betreft een huwelijk , weet ik niet, ik kan niet alles weten. In 20 minuten waren we aan de overkant, de boot vaarde met zo'n 50 km per uur. Taxi stond klaar een andere natuurlijk en daar gingen we weer,  een uur rijden naar Sanur wat iets langer werd vanwege toenemende drukte en de chauffeur kon het adres slecht vinden,  dat snap ik helemaal, Sanur is volgebouwd en niet zo overzichtelijk als bij ons. We hebben boodschapjes gedaan, willen graag onze eigenste capucinno, en gegeten in een warung. Nu lekker op de kamer met koffie en straks een spelletje canasta dan is de dag weer rond.

Foto’s

4 Reacties

  1. Claudia Hensbroek:
    10 mei 2024
    Weer een bijzonder verhaal. Mooi hoe de mensen daar veel meer aandacht schenken aan deze gebeurtenissen. Geniet van Sanur!
  2. Elizabeth:
    10 mei 2024
    Wat mooi dat jullie dit zo meemaken. Van een voorbereidende crematie tot aan een bruiloft. Heel bijzonder hoe zij dat doen. Lekker genieten!
  3. Fred:
    10 mei 2024
    Heel mooi neer gezet in ene prachtig verhaal :)
    Heel begrijpelijk denk ik .
  4. Andrea:
    10 mei 2024
    Alle rituelen van een land en geloof mooie ervaringen die je mag opdoen. Lekker samen verder genieten.