Samen in de villa

Zo heet ons verblijf hier, sawah indah villa. Wat een vreselijke heerlijke dag gehad, vanmorgen eerst saampjes ontbeten, wat we eigenlijk in Nederland nooit doen, en genoten van het uitzicht. We eten boven in het restaurant, 1469 treden zo ongeveer, en hebben daar een prachtig uitzicht. Gisteravond heeft Jacob een kamer bijgeboekt, wat zeg ik, een kamer, jeetje kreetje wat een update. Zonder op te scheppen, heb ik nog nooit zo'n  luxe kamer gehad, ik moet keuzes maken en dat vertik ik. Ik probeerde gewoon alles uit. We hebben namelijk 2 douches, een binnen en een buiten met een fontein erbij, binnen nog een ligbad, zo groot dat ik op de bodem al languit kan liggen. En dan moet ik een eind lopen om over te steken naar onze 2 wasbakken, ben er moe van. Ons bed staat in het midden van de kamer met een romantische klamboe erover heen. Op de patio staat een rieten bankstel, een grote leunstoel, een zitje met 2 stoeltjes en een zitzak. Een keuken erbij en je kan hier wonen, niet te filmen. Heerlijk bij het zwembad gelegen, gelezen, muziek geluisterd,  van het uitzicht genoten en drankjes besteld, ik kan hier wel aan wennen, zalig decadent. Het uitzicht is zo adembenemend dat ik het niet kan uitdrukken in woorden, kon alleen stoppen met kijken omdat het donker werd.  En de rust die hier heerst, zo heerlijk, jammer dat we morgen weg moeten. 

Voor mij was de dag iets anders ingedeeld, natuurlijk samen lekker van het ontbijt genoten met op de koop toe een prachtig uitzicht. Na het ontbijt de rugzakken vol gepropt vanwege de verhuizing naar onze villa. Daarna heb ik de scooter gepakt om een stukje te gaan touren, het was prachtig weer. Bij de receptie had ik een kaartje gekregen waar leuke routes op stonden. In eerste instantie verkeerd gereden dus maar terug naar het, wat ik dacht, begin punt maar bij toeval sloeg ik het juiste weggetje in. Het was zo smal dat je niet per ongeluk rechts kon gaan rijden. Lokale riet snijders keken mij na en groette vriendelijk, zo is het land, erg vriendelijk. Na een stukje rijden kwam ik bij een bruggetje die ik al op een foto had gezien. Daar even gestopt om foto's te maken van het bruggetje en de rivier die er onder door stroomde. De brug was zo smal dat er 1 scooter over kon. Daarna de weg gevolgd en genoten van de uitzichten, dit was Bali zoals ik me had voorgesteld, groene rijst velden en wijdse uitzichten. Na een tijdje ging de weg redelijk stijl omhoog dwars door kleine dorpjes. Ergens daarboven moest een tempel staan en ja hoor, gevonden. Het was daar behoorlijk druk, beneden zaten Balinese vrouwen op een trap en ja hoor, ik was weer een bezienswaardigheid. Ik vroeg of ik boven mocht kijken maar niemand sprak daar engels, toch maar naar boven geklauwerd.  Boven zaten mannen op een soort tafel en vrouwen stonden her en der. Ik werd aangesproken door iemand en dacht dat het om een praatje ging maar dat was dus echt niet zo, ik had geen sarong om en daar waren ze niet zo blij mee dus ben ik rechtsomkeert gegaan. Een oude Balinese vrouw sprak mij aan maar ik verstond er niets van, ze pakte me zelfs bij de hand, wees naar een vrucht die ze in haar hand had en riep cheeta,  ik weet nog steeds niet wat ze bedoelde. Ondertussen giegelde  andere vrouwen toen ik verder liep naar mijn scooter. Eigenlijk was ik blij dat ik daar weg was maar vond het ook niet fijn dat ik hen beledigd had vanwege mijn blote benen. Ondertussen werd het steeds warmer dus maar op weg naar Sideman. Bij het hotel aangekomen even lekker gedoucht en op naar het zwembad en daar heerlijk afgekoeld. Vanavond hebben we weer heerlijk gegeten en nu zitten we voor ons huisje op een groot balkon met op de achtergrond het geluid van de krekels en kikkers. Deze plek zal ik mij altijd herinneren.